กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนเที่ยงวัน หวังเฟยกับหวงลี่กลับมาที่ร้านสาขา
แต่ความจริงแล้วช่วงหลายวันมานี้ร้านสาขาแทบไม่มีลูกค้าเลย เพราะไม่ได้ขายสินค้าทั่วไป ส่วนสินค้าของระบบพวกนี้ พ่อค้าแม่ค้าแถวนี้ก็ไม่มีปัญญาซื้อ ส่งผลให้ธุรกิจของร้านสะดวกซื้อในยามนี้ค่อนข้างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
ถึงจะเป็นเช่นนั้น หวังเฟยก็ยังคงรักษาการทำความสะอาดวันละสามรอบ ทำทุกอย่างที่พอจะทำได้
หวงลี่ที่นั่งเอกเขนกอยู่หลังเคาน์เตอร์มองดูท่าทางก้มหน้าก้มตาทำงานอย่างขยันขันแข็งของเขาแล้ว ในใจก็รู้สึกไม่สบอารมณ์ พลางพึมพำเสียงเบาว่า
"ไม่มีใครมาคอยจับตาดูเสียหน่อย ทำไปให้ใครดูกัน? เสแสร้งเก่งจริง!"
แต่เธอควรจะต้องคิดให้ดีจริง ๆ เสียแล้วว่าต่อไปควรจะทำอย่างไรดี
จะให้เป็นพนักงานร้านอยู่ที่นี่ตลอดไปคงไม่ได้