เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เหลียงลิ่งอี๋พักนี้ยิ่งรู้สึกว่า ราชบุตรเขยของตนผู้นี้ดูภายนอกกระจ่างใสจนเห็นก้นบึ้ง ทว่าแท้จริงแล้วกลับล้ำลึกยากหยั่งถึง
ยามปกติเขาพูดน้อยคำ สุภาพว่าง่ายสำรวมเคร่งครัด ทว่าทุกครั้งที่ดูแลอารมณ์ความรู้สึกของนางและเอาอกเอาใจ ล้วนแม่นยำประหนึ่งสลักลึกเข้าไปในกระดูกดำ
วันนี้ยามเว่ย ภายในตำหนักบรรทมที่มีกลิ่นไม้กฤษณาอบอวล ทั้งสองอิงแอบกันอยู่บนตั่งนุ่มตามปกติ
เหลียงลิ่งอี๋มิได้สั่งให้เขาอ่านเรื่องเล่าภูตผีสัตว์ประหลาดอันแปลกประหลาดเหมือนดั่งวันวาน หากแต่เลือกหยิบ รวมอรรถาธิบายคัมภีร์มหาศึกษา เล่มหนึ่งส่งให้ถึงมือราชบุตรเขย
สวีชุนเหนียนชะงักไปเล็กน้อย ทว่ามิได้เอ่ยปากมากความ เปิดหน้าตำราแล้วค่อย ๆ เริ่มอ่านออกเสียง
เขาออกเสียงถ้อยคำชัดเจน น้ำเสียงสุขุมทรงพลัง เคี่ยวกรำจนบทความที่แห้งแล้งน่าเบื่อหน่ายนี้มีท่วงทำนองสง่างามขึ้นมาหลายส่วน
“……ผู้ที่ปรารถนาจะสำแดงคุณธรรมอันกระจ่างแจ้งแก่ใต้หล้าในกาลก่อน ย่อมต้องปกครองแผ่นดินของตนก่อน ผู้ที่ปรารถนาจะปกครองแผ่นดิน ย่อมต้องจัดระเบียบครอบครัวของตนก่อน ผู้ที่ปรารถนาจะจัดระเบียบครอบครัว ย่อมต้องฝึกฝนอบรมกายใจของตนก่อน……”