ตอนที่ 349 องค์หญิงใหญ่ราชบุตรเขยแต่งก่อนรักทีหลัง-เจ้าคนโง่นี่

นับตั้งแต่วันที่ถูกองค์หญิงจับพิรุธได้ครานั้น เหลียงลิ่งอี๋ก็มิเคยมีรับสั่งเรียกเขาไปถวายงานยามค่ำอีกเลย

กฎระเบียบในจวนองค์หญิงเข้มงวดกวดขันยิ่งนัก หากมิได้รับพระเสาวนีย์ ราชบุตรเขยก็มิอาจล่วงล้ำเข้าสู่โถงหลังโดยพลการ

สวีชุนเหนียนจำต้องกักขังตนเองอยู่แต่ในตำหนักบรรทมเพียงลำพังทุกวัน นอกจากการอ่านตำราแล้วก็ทำได้เพียงเหม่อลอย

หากเป็นกาลก่อนตอนยังมิได้แต่งงาน เขาเพียงเฝ้ามองอยู่แต่ไกล ถวิลหาทั้งวันทั้งคืน ย่อมยังพอสะกดกลั้นความเปล่าเปลี่ยวนั้นไว้ได้

ทว่าบัดนี้ทั้งสองได้ร่วมเรียงเคียงหมอนจนมีสัมพันธ์สามีภรรยาอันลึกซึ้ง ยามได้ลิ้มรสความหวานล้ำจนติดใจแล้วจู่ ๆ กลับถูกทอดทิ้งเข้าตำหนักเย็น ความอ้างว้างทรมานเสียดแทงกระดูกเช่นนั้นจึงประดุจมดพิษนับ 10,000,000 ตัวรุมไต่กัดแทะอยู่บนขั้วหัวใจ เจ็บปวดรวดเร้าจนเขามิอาจข่มตานอนได้ตลอดทั้งคืน

เขาพยายามบังคับตนเองให้หยิบตำราระดับปราชญ์ขึ้นมาอ่านเพื่อสงบจิตใจ ทว่าทุกตัวอักษรกลับปรากฏแต่ภาพเรือนร่างอ้อนแอ้นบนฟูกหนานุ่มและดวงหน้าอันเย็นชาของยอดพธู ในยามที่มโนจิตปั่นป่วนว้าวุ่นถึงเพียงนี้ จึงมิอาจอ่านเนื้อความใดให้เข้าหัวได้แม้แต่ครึ่งตัวอักษร