กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เหลียงลิ่งอี๋อยู่ร่วมเสวยพระกระยาหารกลางวันกับฮองเฮาเซียวในตำหนัก สองแม่ลูกยังคงอิงแอบสนทนาความในใจกันอยู่อีกเกือบครึ่งวัน จนกระทั่งล่วงเลยยามเซินไปเกินครึ่ง นางจึงนั่งราชรถองค์หญิงกลับสู่จวนองค์หญิงท่ามกลางความอาลัยอาวรณ์ของจักรพรรดิและฮองเฮา
เพิ่งจะย่างก้าวเข้าสู่โถงบรรทม เหลียงลิ่งอี๋ก็ได้รับการปรนนิบัติปลดปิ่นทองและอาภรณ์หรูหราอันหนักอึ้งออก เปลี่ยนมาสวมชุดบรรทมผ้าต่วนนุ่มสบายตัวหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปากถามแม่นมผู้ดูแลงานที่คอยปรนนิบัติอยู่ข้างกายขึ้นมาลอย ๆ ประโยคหนึ่ง:
“ราชบุตรเขยวันนี้พอกลับถึงจวนแล้วทำอะไรกันอยู่บ้าง”
แม่นมผู้ดูแลงานค้อมกายตอบอย่างนอบน้อมยิ่ง: