ตอนที่ 339 ตอน-ผลกรรมของเจ้า เพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น!

คนทั้งสองเดินตามกันหน้าหลังผ่านทางสายเล็ก มาถึงยังศาลาฟังพิรุณในสวนหลัง

สวีซู่ประคองหนานเฉียวให้นั่งลงบนม้าหินอย่างระมัดระวังยิ่ง เวลานี้แม้นเป็นยามเที่ยงวัน สายลมแผ่วเบาเจือความอบอ้าวอยู่บ้าง ทว่ายังดีที่เงียบสงบวิเวกเป็นพิเศษ

สวีซู่นั่งลงข้างกายนาง แววตาเปี่ยมล้นด้วยความห่วงใยและเวทนาสงสาร เอ่ยปากเสียงเบาว่า

“หนานเฉียว ข้าขอโทษเจ้าแทนท่านแม่ด้วย นางใจร้อนอยากอุ้มหลาน เพียงพูดเรื่อยเปื่อยไปเท่านั้น เจ้าอย่าได้เก็บไปใส่ใจเด็ดขาด และยิ่งมิต้องแบกรับความกดดันใด พวกเราปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติก็พอแล้ว”

หนานเฉียวช้อนดวงตาคู่นั้นที่เอ่อล้นด้วยความกลัดกลุ้มขึ้นเล็กน้อย มองเขาอย่างแน่วนิ่ง ริมฝีปากสีชาดเผยอออก น้ำเสียงแฝงความขมขื่นและความต่ำต้อยด้อยค่าอันยากจะบรรยายอยู่หลายส่วน

“คุณชายรอง…… ตัวข้า……”