ตอนที่ 338 ตอน-องค์หญิงใหญ่หวังให้นางมีทายาทอีกงั้นหรือ?

หนานเฉียวพักผ่อนอยู่ในจวนตระกูลจางอย่างสงบใจเป็นเวลาสองวัน

ในช่วงสองวันนี้ นางเฉินและสกุลโจวผลัดกันจับมือหนานเฉียวซักถามอย่างละเอียด หนานเฉียวจึงได้ระบายความเย็นชา การขูดรีด และความคับแค้นใจที่ตนทนรับมาตลอดแปดปีในจวนโหวจิ้งอันออกมาจนหมดเปลือก

พี่สะใภ้สกุลโจวได้ฟังจนดวงตางามเบิกกว้าง โกรธแค้นจนร่างสั่นเทิ้ม ชี้ไปทางทิศของจวนโหวจิ้งอันพลางก่นด่าอยู่ตลอดสองวันเต็ม แทบอยากจะบุกไปทวงความยุติธรรมให้หนานเฉียวถึงหน้าประตู แม้แต่นางเฉินก็ยังกอดหนานเฉียวร่ำไห้ปาดน้ำตาไม่หยุด พลางเอ่ยปากตลอดว่า “ลูกข้าต้องลำบากแล้วจริง ๆ”

ครั้นถึงเช้าตรู่ของวันที่สาม แสงรุ่งอรุณเพิ่งจะรำไร จวนตระกูลจางก็ต้อนรับขันทีฝ่ายในจากวังหลวง

เห็นเพียงกองกำลังองครักษ์กองบัญชาการหน้าพระที่นั่งคุ้มกันขันทีฝ่ายในประกาศราชโองการ สองมือประคองราชโองการลงรักปิดทองสลักลายมังกร ก้าวเข้ามาในลานเรือนใหญ่ของจวนตระกูลจางอย่างเกรียงไกรโอ่อ่า