ตอนที่ 340 ตอน-ต่อหน้าข้า ไม่จำต้องฝืนทนเช่นนี้

แพทย์หลวงฟู่วางสามนิ้วทาบลงบนข้อมือขาวผ่องที่คลุมด้วยผ้าโปร่งบางของหนานเฉียวอย่างแผ่วเบา สองตาหลับลงเล็กน้อย สีหน้าเคร่งขรึมหนักอึ้งดุจเหล็กกล้า

ภายในห้องโถงพลันเงียบสงัดไร้เสียงสรรพสิ่ง องค์หญิงใหญ่ สวีซู่ ตลอดจนคู่สามีภรรยาจางโส่วจงต่างกลั้นหายใจตั้งสมาธิ จับจ้องสีหน้าท่าทางของแพทย์หลวงฟู่อย่างไม่กะพริบตา

เนิ่นนานทีเดียวกว่าที่แพทย์หลวงฟู่จะค่อย ๆ ชักนิ้วกลับ ถอนหายใจยาวอย่างลึกซึ้งคราหนึ่ง แล้วป้องมือคารวะต่อองค์หญิงใหญ่และสวีซู่ ส่ายหน้าก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ: