เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หนานเฉียวนิ่งอึ้งจ้องมองสวีซู่ตรงหน้า มองดวงตาสีดำล้ำลึกคู่นั้นที่เปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนและความทะนุถนอม เนิ่นนานทีเดียวนางจึงได้สติกลับมาจากความตื่นตระหนกอย่างยิ่ง ยวงริมฝีปากสีชาดเผยอออกเล็กน้อย เปล่งเสียงอุทานแผ่วเบาอย่างไม่อยากจะเชื่อออกมาคำหนึ่ง
“อา…”
คนผู้นั้น…
ที่แท้ คนผู้นั้นที่สวีซู่ทุ่มเทโลหิตหัวใจ สลักเสลาอย่างประณีตบรรจงเพื่อจัดหาคฤหาสน์หรูหราหลังนี้ไว้ตบแต่งเข้ามา
ที่แท้ คนรักที่แฝงไว้ด้วยความตัดพ้อรันทด “โชคชะตากลั่นแกล้ง ไร้วาสนาโดยสิ้นเชิง” ในปากของเขาผู้นั้น…
แท้จริงแล้วตั้งแต่ต้นจนจบล้วนเป็นนางหรือนี่
ร่องรอยเงื่อนงำเหล่านั้นในคฤหาสน์ที่นางเคยมองข้ามไป ในยามนี้กลับร้อยเรียงเข้าด้วยกันในสมองดั่งประกายไฟแลบอย่างตู้มเดียว—
หน้าประตูนิกายคฤหาสน์ใหม่ รอยประทับตื้น ๆ ด้านบนประตูใหญ่ที่หลงเหลืออยู่หลังเพิ่งปลดป้ายชื่อเรือนเก่าออกไปฟางนั้น