เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หนานเฉียวส่งโหรวเจี่ยเอ๋อร์คืนให้แก่ชุ่ยจู๋ ขณะกำลังจะล้างหน้าหวีผม พลันมีเสียงฝีเท้าเบาแต่หนักแน่นดังขึ้นนอกประตู
ม่านถูกเลิกขึ้น หญิงรับใช้รูปร่างงดงามสวมชุดเรียบร้อยเหมือนกันหลายคนเดินเรียงแถวเข้ามา ผู้นำขบวนก็คือรุ่ยเซียง
รุ่ยเซียงย่อกายคารวะอย่างถูกระเบียบแบบแผน ก่อนจะเอ่ยปากอย่างเคารพยิ่ง
“ฮูหยิน ข้ารับใช้รุ่ยเซียงเจ้าค่ะ คุณชายรองก่อนออกจากจวนไปเข้าเฝ้าได้กำชับข้ารับใช้เป็นพิเศษให้มาปรนนิบัติท่านอย่างใกล้ชิดเจ้าค่ะ”
หนานเฉียวถูกคำว่า “ฮูหยิน” อันแจ่มใสนั้นเรียกจนใบหูร้อนผ่าว รู้สึกเอียงอายและขัดเขินอยู่บ้าง
ทว่าเมื่อมองดูหญิงรับใช้เหล่านี้ที่สายตาไม่วอกแวก กิริยาท่าทางคล่องแคล่วได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี ก็ล่วงรู้ถึงกฎระเบียบตระกูลสูงศักดิ์ที่จวนองค์หญิงใหญ่สั่งสอนออกมา ในใจจึงค่อย ๆ วางลงได้