ตอนที่ 333 ตอน-สู่ขอเจ้าเป็นฮูหยินของข้า

ม่านผ้าไหมทอดตัวลงต่ำ กลิ่นหอมกำจายพลิ้วไหว

หนานเฉียวแม้ไม่อาจกล่าวได้ว่าชำนาญในกิจในห้องหอถึงเพียงใด ทว่าอย่างไรเสียอดีตที่ผ่านมาก็เคยปรนนิบัติในจวนโหวอยู่หลายปี ย่อมมิใช่ดรุณีน้อยในเรือนหญิงสาวผู้ไร้เดียงสาอีกต่อไปแล้ว

แรกเริ่มนั้น สวีซู่รุกเร้าอย่างดุดันและร้อนแรงยิ่ง ร่างทั้งร่างร้อนผ่าวดั่งเปลวเพลิง แฝงไว้ด้วยความเร่งร้อนและความยึดติดที่จะช่วงชิง

ทว่ายามที่คนทั้งสองแนบชิดพัวพันกันลึกซึ้งยิ่งขึ้น หนานเฉียวก็ยังคงรับรู้ได้ถึงความผิดแผกอยู่บ้าง

ท่านรองเสนาบดีตรวจการผู้นี้ ในท่วงท่ายามโน้มกายค้นหา กลับแฝงไว้ด้วยความเงอะงะเก้งก้างอยู่ราง ๆ