กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่เหวยเชียนต้านลมหนาวตลอดทั้งคืนเดินทางไปรับตำแหน่งยังทิศตะวันตกเฉียงเหนืออันห่างไกลอย่างทุลักทุเล ทว่าจวนโหวจิ้งอันในเมืองหลวงกลับค่อย ๆ บังเกิดคลื่นใต้น้ำอันเชี่ยวกรากขึ้นมา
อันเนื่องมาจากหนานเฉียวปฏิเสธหน้าที่ไปปรนนิบัติคัดลอกพระสูตรที่เรือนของฮูหยินผู้เฒ่าติดกันถึงสองครั้งสองคราอย่างไม่ไว้หน้า บ่ายวันนี้ ฮูหยินผู้เฒ่าจึงบังเกิดความไม่พอใจขึ้นในอก นานทีปีหนจะได้เยื้องย่างด้วยตนเองมายังเรือนไผ่ อันเป็นที่พำนักของนางเสิ่นผู้เป็นมารดาผู้ให้กำเนิดของลู่เหวยเชียน
ฮูหยินผู้เฒ่ามีหญิงรับใช้ประคองนั่งลงบนตำแหน่งเจ้าตระกูล ยกถ้วยชาขึ้นจิบคำหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา:
“สะใภ้เหล่าเอ้อร์ช่วงหลายวันมานี้ ป่วยเป็นโรคร้ายแรงอะไรกันหรือ”
นางเสิ่นได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย พลันส่งยิ้มประจบพลางตอบกลับไป: