กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ภายในจวนโหวจิ้งอัน ลู่ฉงหลี่เดินวนไปเวียนมาในห้องตำราเนิ่นนานแล้ว ร้อนใจประหนึ่งมดบนกระทะร้อน กระวนกระวายใจยิ่งนัก
ครั้นได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งร้อนดังมาจากด้านนอก เห็นลู่เหวยเชียนผลักประตูเข้ามาอย่างเหม่อลอยไร้วิญญาณในที่สุด หนังตาของลู่ฉงหลี่ก็กระตุกวูบ เขาก้าวยาว ๆ ปรี่เข้าไปคว้าแขนของบุตรชายไว้แล้วเอ่ยปากซักไซ้อย่างร้อนรน
“เป็นอย่างไรบ้าง ทางฝั่งสวีซู่ว่าอย่างไร มีหนทางคลี่คลายสถานการณ์หรือไม่”
ลู่เหวยเชียนใบหน้าซีดเผือดราวขี้เถ้า ทิ้งตัวลงนั่งหมดแรงบนเก้าอี้อาร์มแชร์ ใบหน้าบิดเบี้ยวอมทุกข์ พูดไม่ออกอยู่นานสองนาน