ตอนที่ 290 แย่งชิงด้วยกำลัง 5

วันรุ่งขึ้น แสงตะวันทอดเฉียงลงมา

ลู่เหวยเชียนมาถึงโรงน้ำชาถนนสายตะวันออกที่สวีซู่นัดหมายไว้ตรงเวลา

ภายในห้องรับรองส่วนตัวอันเงียบสงบ กลิ่นไม้กฤษณากำจายอวล

สวีซู่สวมเสื้อคลุมแพรสีดำคราม เนื้อผ้าหนาเรียบกริบ ลวดลายแฝงเลือนรางใต้เงาตะเกียง

เขากำลังนั่งตัวตรงอยู่ข้างโต๊ะไม้แดง สีหน้าสงบนิ่งผ่อนคลาย นิ้วมือขยับจัดแจงเครื่องน้ำชาอย่างไม่รีบไม่ร้อน

ทันทีที่ลู่เหวยเชียนก้าวเข้าประตู เขาก็จัดแขนเสื้อให้เรียบร้อย แล้วประสานมือคารวะอย่างเคารพนบนอบตามแบบแผนของบัณฑิตอย่างยิ่ง วางท่าทีต่ำนอบน้อม วาจาสุภาพเปี่ยมมารยาท

เขารู้ดีว่าสวีซู่ถือกำเนิดจากขุนนางฝ่ายบุ๋นสายชิงหลิว ตลอดชีวิตให้ความสำคัญกับศักดิ์ศรีของบัณฑิตและท่วงทีของผู้ทรงภูมิยิ่งกว่าสิ่งใด

การเอาใจในสิ่งที่อีกฝ่ายชมชอบ ใช้ท่าทีวิญญูชนผู้อ่อนน้อมถ่อมตนที่ขุนนางฝ่ายบุ๋นโปรดปรานที่สุดในการผูกมิตร ย่อมเป็นทางเลือกอันยอดเยี่ยมในการเปิดทางสร้างสัมพันธ์และเกาะเกี่ยวพึ่งพาบารมี

“ท่านสวี”