กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในช่วงฤดูหนาวอันยาวนานและเหน็บหนาวนี้ หนานเฉียวจึงพาชุ่ยจู๋นอนร่วมเตียงเดียวกันมาโดยตลอด
นายบ่าวสองคนเบียดเสียดอยู่ด้วยกัน แม้จะขาดความครึกครื้นไปบ้าง ทว่าก็นับว่าได้เป็นเพื่อนเคียงข้าง พึ่งพาอาศัยกันและกันจนผ่านพ้นช่วงวันเวลาอันเงียบเหงาเช่นนี้มาได้
ชุ่ยจู๋ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกอัดอั้นตันใจ วางเมล็ดสนที่แกะเปลือกเสร็จแล้วลงในจานกระเบื้องเคลือบ ในที่สุดก็อดไม่ได้ที่จะตัดพ้อแทนคุณหนูของตน: