เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ภายในห้องหนังสือ กลิ่นกำยานจันทน์ขาวลอยอวล ทว่าบรรยากาศกลับหนักอึ้งจนแทบทำให้คนหายใจไม่ออก
ลู่ฉงหลี่เล่าเหตุการณ์ระทึกขวัญที่ประสบมาในสำนักตรวจการวันนี้ให้ลู่เหวยเชียนฟังอย่างละเอียดละออไม่มีตกหล่น
ยามเอ่ยถึงประโยคซักถามที่สวีซู่ยกเรื่อง “มิตรภาพ” ของทั้งสองคนขึ้นมาพูดต่อหน้านั้น เขาถึงกับอดไม่ได้ที่จะขบคิดทบทวนซ้ำไปซ้ำมาหลายตลบ ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามีความหมายลึกซึ้งยิ่งนัก
ลู่เหวยเชียนฟังจบก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ครุ่นคิดอย่างละเอียดอยู่ชั่วครู่ ในใจก็ค่อย ๆ มีความมั่นใจขึ้นมาหลายส่วน จึงพยักหน้าพลางเอ่ย:
“เป็นเช่นนั้นจริงขอรับ”
“ก่อนหน้านี้บุตรชายเคยติดต่อกับสวีเซิ่นจืออยู่สองครา เขาเป็นคนที่เข้าใจมนุษยสัมพันธ์และธรรมเนียมโลกอย่างยิ่งจริง ๆ ในระหว่างสนทนาก็เคยเอ่ยปากชมเปาะทั้งความสามารถและอุปนิสัยของบุตรชายด้วยตนเอง”