ตอนที่ 254 เข้าใจ

ขณะทั้งสองกำลังหยอกล้อหัวเราะร่า พี่เลี้ยงเด็กก็อุ้มเจียซู่ที่กำลังหัดพูดอ้อแอ้เดินเข้ามาในห้องอุ่นแล้ว

สวีซู่ช้อนสายตาขึ้นเห็นดวงตากลมโตเปี่ยมจิตวิญญาณของเด็กน้อย สุดท้ายใจก็อ่อนยวบลงจนได้ เขาก้าวขึ้นหน้าไปรับมาอุ้มไว้ในอ้อมอกพลางพินิจดู ก่อนเปลี่ยนคำพูดว่า

“ช่างเถอะ ในเมื่อเจ้าหนูนี่ตื่นแล้ว เช่นนั้นก็พาไปด้วยกันเสีย เรียกพวกพาเอารุ่ยเซียงกับเสี่ยวเหอ แล้วยังมีแม่นมกับพี่เลี้ยงเด็กของเจ้าหนูนี่ เก็บข้าวของให้พร้อมเพรียง ทุก ๆ คนพากันไปให้หมดสิ้น”

หนานเฉียวได้ยินดังนั้นก็แย้มยิ้มสดใส หันศีรษะไปสั่งความนอกประตูว่า “เสี่ยวเหอ ได้ยินคำพูดของท่านชัดเจนหรือไม่ รีบไปบอกให้ทุกคนเก็บสัมภาระเถิด จำไว้ว่าสิ่งของที่เจียซู่ใช้จนชินในยามปกติต้องนำไปให้ครบถ้วน”