เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น สวีซู่ไปเข้าเฝ้ายังท้องพระโรงยามเช้าด้วยความกระปรี้กระเปร่ายิ่ง
หลังเลิกการเข้าเฝ้า เขาเดินไปยังตำหนักฉุยกงตามธรรมเนียม เพื่อร่วมตรวจดูและตัดสินราชกิจแผ่นดินเรื่องสำคัญในช่วงนี้กับฮ่องเต้
เมื่องานราชการเสร็จสิ้น ฮ่องเต้ทรงพิงโต๊ะทรงพระอักษร พลางเลิกพระขนงตรัสเอื่อย ๆ ว่า “เมื่อวานได้ยินว่าเจ้าเรียกแพทย์หลวงแผนกเสี่ยวเอ๋อร์แห่งสำนักแพทย์หลวงไปรึ”
สวีซู่สีหน้าสงบนิ่ง ขานรับอย่างเฉยชาคำหนึ่ง “พ่ะย่ะค่ะ มีอันใดหรือ”
ฮ่องเต้ทรงทอดถอนพระทัย ตรัสอย่างจนพระทัยว่า “ทีแรกไทเฮายังนึกว่าเจ้าหนูเจียซู่ล้มป่วย ร้อนรนพระทัยมิใช่น้อย ภายหลังพอรู้ว่าเป็นเรื่องตื่นตูมไปเอง หันกลับมาก็เริ่มเร่งรัดให้เรามีลูกเสียแล้ว”
สวีซู่ช้อนตาขึ้นมอง “เช่นนั้นฝ่าบาทก็ต้องทรงขยันขันแข็งถึงจะถูกสิพ่ะย่ะค่ะ ตรัสกับข้าแล้วจะมีประโยชน์อันใด”
ฮ่องเต้ค้อนใส่เขาอย่างขัดเคืองรอบหนึ่ง