ตอนที่ 255 วันเวลาสงบสุข ก็มิเกินไปกว่านี้

ยามที่สวีซู่เดินกลับจากโถงหลักตำหนักหลินอี๋มายังโถงตำหนักรองอย่างเงียบเชียบ ภายในห้องเงียบสงัด มีเพียงกลิ่นไม้หอมกล่อมประสาทที่ลอยอวลบางเบาอยู่ในห้องอุ่น

บนตั่ง หนานเฉียวนอนตะแคง แขนเรียวบางพาดอยู่บนตัวของเสี่ยวเจียซู่อย่างอ่อนโยน ถึงกับกอดลูกน้อยแล้วหลับลึกไปเสียแล้ว

ดูท่าว่าการเดินทางที่โคลงเคลงเหน็ดเหนื่อยบนรถม้าตลอดทางนี้ จะทำให้นางอ่อนล้าอยู่บ้างจริง ๆ

สวีซู่ผ่อนฝีเท้าให้เบาลงพลางเดินไปที่หน้าตั่ง หลุบตาลงมองใบหน้ายามนิทราอันสงบสุขหวานละมุนของภรรยาและลูกน้อย รู้สึกเพียงว่าในบัดดลนี้ ความเย็นชาแข็งกระด้างทั่วร่างของตนล้วนละลายหายไปจนสิ้น

เมื่อทอดสายตามองหนึ่งใหญ่หนึ่งเล็กตรงหน้า หัวใจของเขาก็อ่อนยวบยาบไปหมด

เขาเดินเลี่ยงเข้าไปหลังฉากกั้น เปลี่ยนเป็นชุดลำลองสีน้ำเงินอมเขียวที่โปร่งสบายตัว จากนั้นก็ย่องขึ้นไปบนตั่งอย่างแผ่วเบา