ตอนที่ 216 ตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

สวีซู่ถอนหายใจออกมาเบา ๆ เอ่ยปากเรียก “โม่จู๋” ออกไปนอกประตูด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ คิดใคร่ครวญว่าจะหาตำราพิชัยสงครามหรือบันทึกประวัติศาสตร์สักสองสามเล่มมาอ่าน เพื่อฆ่าชั่วยามอันยาวนานและยากจะทนทานนี้

ผู้ใดจะรู้ว่าม่านหน้าต่างเพิ่งจะส่งเสียงไหว คนที่ผลักประตูเดินเข้ามากลับมิใช่โม่จู๋ แต่เป็นเงาร่างสายนั้นที่เพิ่งทำให้เขาคิดว่าจะไม่ปรากฏกายขึ้นมาอีกแล้ว

หนานเฉียวสวมกระโปรงผ้าโปร่งเรียบหรู ค่อย ๆ ก้าวเดินเข้ามาอย่างเงียบเชียบ

หัวใจของสวีซู่พลันสั่นไหวอย่างกะทันหัน ความอัดอั้นตันใจที่กดทับแน่นิ่งอยู่ในอกเมื่อครู่นี้ สลายตัวไปเกินครึ่งในชั่วพริบตา

ความยินดีที่พลุ่งพล่านขึ้นมาในชั่วพริบตานั้นมาเยือนอย่างไม่ทันตั้งตัว กระทั่งตัวเขาเองก็เกือบจะสะกดข่มไว้ไม่อยู่