ตอนที่ 215 ปรารถนาแต่ไม่อาจได้มา

นางไม่เปิดโอกาสให้สวีซู่ได้ปฏิเสธหรือหลบเลี่ยงแม้แต่น้อย ร่างระหงโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อย กลิ่นหอมเย็นหวานละมุนพลันโชยมา อวลล้อมอยู่เบื้องหน้าเขาอย่างเงียบเชียบ

หนานเฉียวผ่อนแรงมือลง มือขาวผ่องถือผ้าเช็ดหน้า ค่อย ๆ ซับผ่านมุมหน้าผากอันเย็นชาคมคายของเขาอย่างอดทนและละเอียดลออ แล้วจึงค่อย ๆ เลื่อนลงมาตามสันจมูกโด่ง เช็ดเหงื่อเย็นที่ผุดซึมบนสองแก้มของเขาอย่างอ่อนโยน

นางอยู่ใกล้ชิดยิ่งนัก ลมหายใจแผ่วเบาราบเรียบประดุจขนนก ปัดผ่านข้างลำคอของเขาเป็นระลอก ๆ

สีหน้าของนางจดจ่อแน่วแน่ ปลายนิ้วมือนุ่มนิ่มผ่านผ้าเช็ดหน้าอุ่น ๆ บางคราก็ปัดผ่านสันกรามคมชัดและตอหนวดที่ทิ่มมือน้อย ๆ ของเขา

สัมผัสเพียงแผ่วเบาเล็กน้อยนั้น ดูประหนึ่งนุ่มนวล ทว่ากลับกวนให้มโนจิตของสวีซู่ปั่นป่วนฉับพลัน ส่วนลึกในทรวงอกพลันบังเกิดระลอกคลื่นซัดสาดจนยากจะสงบลงได้ในชั่วพริบตา