ตอนที่ 214 หหลงใหลจนคลุ้มคลั่ง

เนื่องจากสวีซู่หมดสติไปสองวัน กระเพาะอาหารจึงอ่อนแอ หนานเฉียวไม่กล้าให้เขากินของที่มันเลี่ยนเกินไป เพียงสั่งให้ห้องครัวเคี่ยวโจ๊กข้าวสีขาวเหนียวนุ่มมาหนึ่งชาม แกล้มด้วยหน่อไม้ปรุงรสจานเล็กแสนสดชื่นหนึ่งจานและขนมไป่เหอหนึ่งจาน

สวีซู่กินตามมือของนางทีละคำ ๆ ในชีวิตนี้นับเป็นหนแรกที่เขารู้สึกว่า ที่แท้โจ๊กข้าวสีขาวธรรมดาชามหนึ่งจะหวานหอมอร่อยล้ำได้ถึงเพียงนี้

รอจนเขากินอิ่มแล้ว หนานเฉียวก็หยิบผ้าเช็ดหน้าปักแนบกายที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นจาง ๆ ออกมาจากแขนเสื้ออย่างเป็นธรรมชาติ ยื่นเข้าไปช่วยเขาเช็ดมุมปากอย่างใส่ใจ

กลิ่นหอมเย็นของดรุณีที่อวลอยู่ตรงปลายจมูกนั้น พุ่งตรงเข้าสู่ก้นบึ้งหัวใจของสวีซู่โดยตรง

ในที่สุดเขาก็สุดจะทานทน ไม่อาจสะกดกลั้นความกังขาและความขื่นขมในใจได้ จึงเอ่ยถามเสียงเข้ม “เป็นลู่เหวยเชียน… ให้เจ้ามาดูแลข้าหรือ”