ตอนที่ 209 ดาวนำโชค

ลู่เหวยเชียนทำได้เพียงก้มหน้าลงอย่างเงียบงัน ไม่อยากให้สวีซู่เห็นสภาพอเนจอนาถน่าเวทนาของตนเองเช่นนี้จริง ๆ

ทว่าสภาพอันไร้ประโยชน์เช่นนี้ กลับเป็นเพราะคนตรงหน้านี้ประทานให้ ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกอับอายขายหน้า

สวีซู่กลับไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย ลากเก้าอี้ไท่ซือด้านข้างมานั่งลงอย่างไม่ยี่หระ จัดแต่งแขนเสื้ออย่างเชื่องช้า มุมปากยกยิ้มขึ้นมาราวกับมีแต่กลับไร้ร่องรอย

“ผู้กองลู่ วันนี้เปิ่นโหวปฏิบัติตามพระราชโองการมาขอขมาขอโทษเจ้า เมื่อวานได้ยินเจ้าเอ่ยถึงความทุกข์ทรมานที่ฮูหยินของข้าเคยได้รับในอดีตอย่างไม่แยแส ข้าควบคุมอารมณ์ชั่ววูบไม่ได้ ยั้งมือไม่อยู่ ต่อยตีเจ้าจนกลายเป็นสภาพเช่นนี้ ช่างน่าละอายใจยิ่งนัก”