กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังเลิกการประชุมราชสำนัก สวีซู่ก็ตรงไปยังห้องทรงพระอักษรทันที
ฮ่องเต้กำลังประทับอยู่หลังโต๊ะทรงงาน ทรงวางพู่กันในพระหัตถ์ลง ชำเลืองมองเขาปราดหนึ่ง พลางแย้มพระสรวลคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มแล้วตรัสว่า
“เมื่อวานเห็นเจ้าเร่งรีบร้อนรนออกจากวัง เราก็เดาได้ว่าต้องเกิดเรื่อง วันนี้พอดูในท้องพระโรง ก็เอิกเกริกวุ่นวายฟ้าถล่มดินทลายจริง ๆ เจ้าลู่เหวยเชียนนั่นล่วงเกินเจ้าอย่างไรกันแน่ ถึงคุ้มให้เจ้ายอมลดเกียรติลงมือด้วยตนเองไปทุบตีมันจนกลายเป็นสภาพหัวหมูเช่นนั้น”
สวีซู่ไร้ความรู้สึก แววตาคมกริบสีดำขลับผุดความเย็นเยียบเสียดกระดูก ก่อนจะเอ่ยปากสามคำอย่างเย็นชา “มันสมควรตาย”