ตอนที่ 210 ร้อนรนยิ่งยวด

ยามนี้เว่ยจิ้งถานตั้งครรภ์ได้ห้าเดือนเศษแล้ว ร่างกายเริ่มอุ้ยอ้าย ท้องน้อยนูนเด่นขึ้นมาเป็นส่วนโค้ง

แม้ยามปกติการเคลื่อนไหวจะยังคงคล่องแคล่วกระฉับกระเฉง ทว่าทุกย่างก้าวกลับแฝงไว้ด้วยความสุขุมรอบคอบของผู้เป็นมารดาในทุกขณะ

หนานเฉียวเห็นนางมีหญิงรับใช้ประคองก้าวเข้ามาในห้อง จึงยิ้มพลางก้าวขึ้นไปต้อนรับ ขยับเบาะนุ่มให้นางนั่ง แล้วเอ่ยหยอกเย้า “วันนี้พี่สะใภ้อารมณ์ดียิ่งนัก ถึงกับมีเวลาว่างมาเยี่ยมหลานชายเชียวหรือ”

เว่ยจิ้งถานนั่งลงตามแรง ยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นปิดปากยิ้มแล้วเอ่ยสัพยอก “ไม่เพียงแต่มาดูเจียซู่หรอก อยู่ในจวนตนเองอย่างไรก็อุดอู้น่าเบื่อ จึงคิดจะมาขอน้ำชาดื่มสักจอก พูดคุยกับเจ้าเสียหน่อย หลายวันก่อนได้ยินว่าเจ้าอยู่ที่จวนโหวจิ้งอันเพื่อช่วยจืออวี่ ถึงกับลงมือกริชพระราชทานเลยหรือ”

หนานเฉียวกอดเจียซู่ไว้ในอ้อมอก ปลอบโยนแผ่วเบา ได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มเจื่อนอย่างจนใจ