ตอนที่ 207 กลืนแมลงวันลงคอ

หนานเฉียวฝืนรวบรวมจิตวิญญาณ บัญชาการหมอตำแยและเหล่าหญิงรับใช้อย่างสุขุมเป็นระเบียบ มือเท้าคล่องแคล่วย้ายจางจืออวี่และทารกที่เพิ่งลืมตาดูโลกไปยังห้องอุ่นของเรือนหลักอย่างระมัดระวัง

เมื่อเห็นแม่นมที่รออยู่รับเด็กไปโอบอุ้มปลอบประโลม หัวใจที่แขวนลอยไว้ของนางจึงค่อยวางลงได้สนิท ย่างเท้าอย่างเหนื่อยล้าก้าวออกจากห้อง

คาดไม่ถึงว่าพอเลิกม่านเดินออกมาถึงลานเรือน หนานเฉียวพลันเห็นสวีซู่ยืนตระหง่านอยู่ใต้ร่มเงาไม้เพียงลำพัง

แสงเงายามอาทิตย์อัสดงสาดทาลงบนซีกหน้าของเขา ดูเย็นเยียบและเย่อหยิ่งทระนง ทว่าบนมือขวาที่ทอดลงข้างกายนั้น กลับยังมีโลหิตหยดติ๋ง ๆ ไหลรินลงมาไม่ขาดสาย!

หนานเฉียวตกใจยิ่ง พลันโยนความเหนื่อยล้าทิ้งไปเบื้องหลัง ก้าวเท้าเร็วรี่ขึ้นหน้ากุมฝ่ามือใหญ่ของเขาไว้ เต็มไปด้วยความปวดใจ “สามี ท่านเป็นอะไรไป ได้รับบาดเจ็บหรือ”