กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ภายในห้องคลอดมีเสียงครางอู้อี้อย่างสะกดกลั้นและเสียงแพทย์หลวงสั่งการอย่างสุขุมแว่วมาเป็นครั้งคราว ขาด ๆ หาย ๆ กลับยิ่งขับเน้นให้เรือนพักอันเงียบสงัดแห่งนี้ดูวังเวงเหน็บหนาวขึ้นไปอีก
ด้านนอกห้องคลอด สวีซู่ยืนตระหง่านอยู่ใต้ร่มเงาไม้ในลานเรือนมิได้จากไป ลู่เหวยเชียนเองก็เฝ้าอยู่ข้าง ๆ ด้วยท่าทางวิญญาณหลุดลอย
โหวจิ้งอันเห็นท่าไม่ดี จึงกึ่งบังคับประคองฮูหยินโหวที่ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อจากเรือนหลังไปอย่างกระฟัดกระเฟียดนานแล้ว
ลู่เหวยเชียนมองบานประตูที่ปิดสนิทบานนั้น ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดกลับนึกถึงเรื่องราวเก่าในอดีตชาติ แววตาค่อนข้างว่างเปล่าเอ่ยเสียงเบาว่า