ตอนที่ 164 สถานการณ์พ้นจะกู้

ตำหนักฉือหนิง

ถ่านไหมเงินในเตาผิงพื้นลุกไหม้อย่างเงียบสงบ ควันไม้กฤษณาโชยกรุ่นลอยฟุ้ง ทว่ามิอาจกดข่มความอึดอัดและไอสังหารที่แผ่กำจายอยู่ภายในโถงลงได้

ไทเฮาเหนียงเหนียงประทับนั่งตัวตรงอยู่บนบัลลังก์ไม้จันทน์แดงแกะสลักหงส์ เปลือกตาทั้งสองปิดสนิทลงเล็กน้อย ในมือคลึงลูกประคำโพธิ์อันเป็นมันเงาเส้นหนึ่ง มิได้เอ่ยคำใดแม้แต่ครึ่งประโยค

องค์หญิงใหญ่สวมชุดหรูฉวินแขนเสื้อกว้างอันสง่างามภูมิฐาน นั่งนิ่งอยู่ข้างโต๊ะชาเบื้องล่าง สีหน้ามืดมนยากหยั่งถึง เพียงยกน้ำชาร้อนขึ้นจิบแผ่วเบา

ส่วนฮองเฮาเหนียงเหนียงปรนนิบัติยืนอยู่ข้างพระวรกายไทเฮาอย่างว่าง่าย มิกล้าส่งเสียงเล็ดลอดออกมาแม้แต่น้อย

ขณะที่บนเบาะแพรหน้าตั่งบรรทม เซียวอวิ๋นจิ่นกำลังยกถวายน้ำชาอย่างระมัดระวัง แม้แต่ลมหายใจยังจงใจผ่อนให้แผ่วเบาถึงขีดสุด

แม้นางจะเข้าวังมารับใช้ไทเฮาแล้ว ทว่าสุดท้ายก็ยังเป็นเพียงคุณหนูผู้บอบบางในเรือนที่ยังมิได้รับพระกรุณา เมื่อต้องเผชิญกับไออำนาจน่าเกรงขามอันยิ่งใหญ่ไพศาลในวังลึก หัวใจจึงสั่นระรัวดุจลั่นกลองอยู่ตลอดเวลา