กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แผนการในยามนี้ มีเพียงก้มหัวขอความเมตตาต่อไทเฮาเท่านั้น!
ไพ่ตายใบสุดท้ายและที่พึ่งพิงในชีวิตนี้ของเขา แต่ไหนแต่ไรมามีเพียงไทเฮาเท่านั้น!
เนิ่นนานทีเดียวกว่าเซียวเหิงจะค่อย ๆ หลับตาทั้งสองข้างลงอย่างเชื่องช้า แล้วก้มศีรษะอันทรนงที่เคยยืนหยัดในราชสำนักมาหลายสิบปีโดยไม่ยอมค้อมเอวให้ผู้ใดลงด้วยความยากลำบากยิ่ง
“……รัฐมนตรีเฒ่า ยอมรับผิด”
น้ำเสียงของเขาแหบแห้งทุ้มต่ำ แฝงไว้ด้วยความสิ้นหวังและความพ่ายแพ้อย่างหาที่สุดมิได้ ปราศจากความเฉียบคมสง่าผ่าเผยดั่งวันวานที่เคยกุมอำนาจในสภาองคมนตรีโดยสิ้นเชิง
กล่าวจบ เขาก็ค่อย ๆ หมอบกราบลงไป หน้าผากแนบสนิทลงบนอิฐทองอันเย็นเยียบจับขั้วหัวใจอย่างหนักหน่วง สิ้นหวังหมดอาลัยในทุกสิ่ง
“กระหม่อมชั่วแล่นจนผิดพลาด ก่อให้เกิดความผิดมหันต์”
“เพียงแต่……ตระกูลเซียวบริสุทธิ์ไร้ความผิด ขอไทเฮาเหนียงเหนียงโปรดเห็นแก่คุณงามความดีของบรรพชน ละเว้นสายเลือดของสกุลเซียวไว้สักสายหนึ่งด้วยเถิด”