ตอนที่ 141 ชุ่ยจู๋ อย่ากลัว

ยามเช้าตรู่ แสงอรุณรำไรเพิ่งจะแหวกม่านเมฆออกมา หนานเฉียวก็ส่งสายตามองสวีซู่ไปออกขุนนาง

เขาเป็นคนที่มีนิสัยไปเข้าเวรตรงเวลาเป๊ะมาโดยตลอด วันนี้ก็ยังคงเหยียบย่างไปบนเสียงกลองยามเช้าจังหวะสุดท้าย ควบม้าสะบัดแส้จากไปเช่นเคย

รอจนหนานเฉียวล้างหน้าบ้วนปากและกินอาหารเช้าเสร็จสิ้น จึงได้เรียกเสี่ยวเหอเข้ามา ยื่นจดหมายลับที่ผนึกเรียบร้อยนานแล้วฉบับหนึ่งส่งไปให้

“เอาจดหมายนี้ไปส่งให้ชิงเยี่ยน มือเท้าคล่องแคล่วหน่อยเล่า ต้องให้ท่านเข้าเวรที่จวนตะวันตกแล้วมองเห็นได้ทันทีให้จงได้”

เสี่ยวเหอขานรับเสียงใส รับจดหมายแล้วก็สาวเท้าก้าวไวไปยังประตูชั้นสอง

หนานเฉียวหันหลังกลับมา เปล่งเสียงเรียก “หานจือ เจ้าออกมาเถิด”