ตอนที่ 142 อัสนีและสายฝน

ล้อรถบดหมุนดังครืน ๆ รถม้าแล่นเร็วเป็นยิ่งนัก เพียงไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ก็มาถึงเบื้องหน้าประตูใหญ่ของพระราชวังอันโอ่อ่าสง่างาม

เพลานี้เป็นช่วงเหมันต์อันหนาวเหน็บ หน้าประตูวังมีหมอกขาวหนาทึบ ทว่าแต่เช้าตรู่กลับมีขันทีใหญ่หน้าพระที่นั่งหลายคนที่สวมชุดขุนนางขันทีฝ่ายในอย่างสมฐานะ สอดมือในแขนเสื้อยืนรอคอยอยู่ท่ามกลางลมหนาว

ครั้นแลเห็นรถม้าของจวนสวีปรากฏสู่สายตา ขันทีอาวุโสที่เป็นหัวหน้าผู้นั้นก็พลันเปล่งประกายคมปลาบในดวงตา รีบกวักมือเรียกอย่างร้อนรน ด้านหลังก็พลันมีขันทีน้อยร่างกำยำ 8 คน หามเกี้ยวอุ่นแปดคนหามที่คลุมด้วยผ้าสักหลาดหนาสองชั้นและรอบด้านอัดแน่นไปด้วยเตาอุ่น ก้าวเร็วรี่เข้ามาต้อนรับ

หนานเฉียวเพิ่งได้รับการประคองจากรุ่ยเซียงลงจากรถม้า ก็ถูกต้อนรับเข้าไปในเกี้ยวอันอบอุ่นหลังนั้น

นางเลิกม่านเกี้ยวขึ้นมุมหนึ่ง มองไปยังหานจือที่ติดตามอยู่ข้างเกี้ยว “นี่ก็เป็นท่านของเจ้า... ตระเตรียมไว้อย่างดียิ่งเช่นนั้นหรือ”

หานจือสายตาไม่วอกแวก เพียงพยักหน้าน้อย ๆ พ่นคำหนึ่งออกมาจากจมูก “อืม”