ตอนที่ 140 เคียงบ่าเคียงไหล่ร่วมกับข้า

ยามที่สวีซู่กลับถึงจวน บนหัวไหล่ยังคงมีเกล็ดหิมะบางเบาเกาะกุมอยู่

เขาไม่หยุดฝีเท้าตลอดทาง จนกระทั่งก้าวเข้าสู่ห้องอุ่น จึงไปยืนอยู่ข้างกรงรมควัน ผิงไล่ไอหนาวทั่วร่างออกไปจนสิ้น แล้วยกมือขึ้นลองแตะดูพบว่าตรงแขนเสื้อยังมีความเย็นหลงเหลืออยู่ จึงตัดสินใจรออีกครู่หนึ่ง

จนกระทั่งแน่ใจว่าทั่วร่างไม่มีไอเย็นหลงเหลือแม้แต่เสี้ยวเดียว จึงเลิกม่านก้าวเข้าสู่ห้องชั้นใน

“อาเฉียว”

ครั้นทอดสายตาเห็นหนานเฉียวบนแท่นนอนอุ่น ความเย็นชาเคร่งขรึมที่ประดับอยู่ระหว่างคิ้วยามอยู่ต่อหน้าคนภายนอก พลันมลายกลายเป็นสระน้ำวสันต์อันอบอุ่น ดวงตาหงส์เปี่ยมล้นด้วยความอ่อนโยน

เขาสาวเท้าเดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว นั่งลงข้างกายหนานเฉียว โอบรั้งนางเข้าสู่อ้อมอกอย่างคุ้นเคย ฝ่ามือทาบลงบนท้องน้อยของหนานเฉียวแผ่วเบา เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า

“วันนี้ร่างกายรู้สึกไม่สบายตรงที่ใดหรือไม่ ลูกก่อกวนเจ้าบ้างหรือเปล่า”

หนานเฉียวอิงแอบแนบชิดกับแผงอกกว้างของเขาตามจังหวะ สูดดมกลิ่นอายอันคุ้นเคยบนกายเขา แย้มยิ้มอย่างอ่อนหวานเอ่ยว่า