ตอนที่ 128 กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

จางจืออวี่พอได้ก้าวเข้าประตูใหญ่ของตระกูลฝ่ายแม่ ทั้งร่างก็คล้ายจะกระปรี้กระเปร่ามีชีวิตชีวาขึ้นมาในบัดดล นางปล่อยให้บรรดาสาวใช้และหญิงรับใช้สูงวัยประคองของขวัญประณีตงดงามหลากชนิดที่นำกลับมาจากจวนโหว แล้วเดินเข้าสู่ห้องชั้นในอย่างเบิกบานใจ

ตัวนางแต่เดิมก็เป็นคนปากหวานรู้วิธีเอาอกเอาใจผู้คนอยู่แล้ว ยามนี้คอยปรนนิบัติถามไถ่สารทุกข์สุกดิบอยู่ข้างกายท่านแม่อย่างนางเฉิน เพียงไม่นาน ก็เกลี้ยกล่อมนางเฉินที่กำลังขุ่นเคืองใจจากเรื่องทะเลาะเบาะแว้งที่จวนโหวเมื่อคราวก่อนจนยิ้มแย้มแจ่มใสตาหยี

รอจนบ่าวไพร่ที่คอยรับใช้ในห้องพากันถอยออกไปจนหมด นางเฉินจึงดึงมือของจางจืออวี่มากุมไว้ มองดูพวงแก้มของบุตรสาวคนโตที่ดูเหมือนจะซูบตอบลงไปรอบหนึ่ง ก็อดมิได้ที่จะทอดถอนใจยาวออกมาคราหนึ่ง แววตาทั้งคู่เปี่ยมล้นไปด้วยความปวดใจ

“เฮ้อ คราวก่อนก็เป็นแม่เองที่ไม่ควรกล่าววาจาเหล่านั้นให้กระทบกระเทือนใจเจ้า เจ้าจงบอกแม่มาตามตรงเถิด ล่วงเลยมาหลายวันเช่นนี้ ในท้องมีความเคลื่อนไหวบ้างหรือไม่”