ตอนที่ 126 ยั่วเย้าจนเขาอยากทำตามอำเภอใจ

ยามที่พี่ชายพี่สะใภ้จากไป เงาตะวันก็ทอดเฉียงไปทางทิศประจิมแล้ว

หนานเฉียวยืนอยู่ตรงประตูชั้นสอง ทอดสายตามองรถม้าคันนั้นที่ค่อย ๆ แล่นไกลออกไป แววตายังคงเปี่ยมไปด้วยความอาลัยอาวรณ์อยู่หลายส่วน

สวีซู่จัดการเรื่องราวได้รอบคอบเสมอมา เนิ่นนานแล้วที่สั่งให้คนตระเตรียมของขวัญล้ำค่าไว้หลายชุด อีกทั้งสมุนไพรและผ้าต่วนที่เพิ่งส่งส่วยเข้ามาใหม่ ก็นำขึ้นรถม้าไปพร้อมกัน และอยู่เป็นเพื่อนหนานเฉียวเพื่อส่งสามีภรรยาของพี่เขยออกไปจนพ้นประตูชั้นสอง

ครั้นทั้งสองเดินย้อนกลับมายังห้องอุ่นในเรือนหลัง กระถางกำยานเงินรูปสิงโตในห้องอุ่นเพิ่งจะเติมเครื่องหอมใหม่ กลิ่นหอมอบอวลอันอบอุ่นก็พวยพุ่งเข้าปะทะใบหน้า

หนานเฉียวปลดเสื้อคลุมออก พลางมองไปยังสวีซู่ด้วยความกังวลอยู่บ้าง เอ่ยถามเสียงเบาว่า “สามี เรื่องของพี่ชายข้าเรื่องนี้... หากลุกลามไปถึงลูกพี่ลูกน้องคนรอง จะไม่ทำให้จวนกั๋วกงขุ่นเคืองเอาหรือเจ้าคะ”