กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากจางจืออวี่หายป่วย หลายวันติดต่อกันนี้นางล้วนเก็บอารมณ์สุขุมเป็นอย่างยิ่ง
นางนำเงินไปติดสินบนคนเฝ้าประตูที่คอยเฝ้าอยู่เรือนหน้า เพียงกำชับด้วยน้ำเสียงเย็นชาประโยคหนึ่ง:
“รอท่านซื่อจื่อกลับจวน เจ้าจงแอบตามไปเงียบ ๆ เพียงส่งคำพูดประโยคหนึ่งข้างหูเขา อย่าให้บุคคลที่สามได้ยินเป็นอันขาด”
คนเฝ้าประตูผู้นั้นชั่งเงินที่หนักอึ้งในมือ รีบพยักหน้าค้อมเอวอย่างไม่รอช้า
ยามพลบค่ำ ลู่เหวยเชียนกลับมา เพิ่งจะก้าวเท้าข้ามประตูใหญ่จวนโหวเข้ามา คนเฝ้าประตูผู้นั้นก็สบโอกาส หดคอขยับเข้าไปใกล้ กดเสียงต่ำเอ่ยว่า:
“ท่านซื่อจื่อ ย่ารองให้บ่าวนำความมาบอกท่านขอรับ บอกว่า: ‘วันที่ยี่สิบหกเดือนสาม วัดหลิงเหยียน’”