เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ด้านนอกประตูพิธีการของจวนโหวจิ้งอัน รถม้าของตระกูลจางหยุดลงอย่างมั่นคง
นางเฉินประคองมือหญิงรับใช้ก้าวลงจากเกี้ยว แม้จะได้รับการเชื้อเชิญเข้าไปในโถงรับรองอย่างมีมารยาท ทว่าพอได้พบหน้าฮูหยินโหวอย่างนางเสิ่น ในใจของนางเฉินพลันกระตุกวูบขึ้นมาทันที
นางเสิ่นนั่งอยู่บนตำแหน่งประธาน ในมือคลึงลูกประคำ บนใบหน้าเจือรอยยิ้มแข็งกระด้างที่คล้ายยิ้มแต่ไม่ยิ้ม “วันนี้เหตุใดแม่ของลูกสะใภ้จึงมีเวลาว่างมาเยือนจวนได้เล่า ช่างไม่ประจวบเหมาะเอาเสียเลย หลายวันมานี้เหวยเชียนกำลังยุ่งอยู่กับงานราชการ มิได้อยู่ในจวน”
นางเฉินคิดเพียงว่าคงเป็นเพราะจางจืออวี่แต่งเข้ามาเกือบครึ่งปีแล้วแต่ท้องยังไร้วี่แวว จึงทำให้นางเสิ่นดูแคลน บนใบหน้าจึงระคนไปด้วยความระมัดระวัง พลางยิ้มเจื่อนกล่าวว่า “ดูแม่ของลูกสะใภ้พูดเข้าสิ ข้าเป็นคนเป็นแม่ ย่อมเป็นห่วงลูก จึงแวะมาเยี่ยมดูจืออวี่เสียหน่อย”