กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่เหวยเชียนกล่าวลาจากสวีซู่ที่โรงน้ำชา แล้วเดินเหม่อลอยไร้สติกลับมายังจวนโหวจิ้งอันตลอดทาง
ลมเหนือส่งเสียงหวีดหวิว พัดเสื้อคลุมของเขาจนสะบัดชายเสียงดัง ทว่าความตระหนกตกใจในหัวใจเขากลับหนาวเหน็บยิ่งกว่าลมหนาวในฤดูเหมันต์นี้เสียอีกหลายเสี้ยว
ทันทีที่ก้าวเข้าประตูจวน เขาไม่ทันได้เปลี่ยนชุดยาวที่เปรอะเปื้อนลมและหิมะ ก็รีบร้อนรุดหน้าไปยังห้องหนังสือส่วนนอก
ภายในห้องหนังสือ โหวจิ้งอันลู่ฉงหลี่กำลังพลิกดูบัญชีอาศัยแสงจากเปลวเทียน
เมื่อเห็นบุตรชายผลุนผลันเข้ามาอย่างเลื่อนลอยเช่นนี้ ลู่ฉงหลี่ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย วางสมุดบัญชีในมือลง แล้วกล่าวเสียงขรึม “ใจร้อนรุ่มร่าม ดูไม่ได้เอาเสียเลย มาหาในเวลาเช่นนี้ มีเรื่องอะไรกันเกิดขึ้นรึ”