ตอนที่ 49 ค่ำคืนอันยาวนาน

ค่ำคืนนั้น ไอระเหยในห้องชำระกายค่อย ๆ เลือนหายไป

ผมดำขลับของหนานเฉียวยังเปียกชื้นอยู่ครึ่งหนึ่ง นางสวมเสื้อนอนผ้าซาตินขนนกสีแดงชาดทับไว้ชั้นหนึ่งแล้วก้าวเดินออกมาจากหลังม่านไม้ไผ่เซียงจู๋

เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง สวีซู่กลับยังคงนั่งอ้าซ่าอย่างผึ่งผายอยู่บนตั่งพระอรหันต์ริมหน้าต่าง พระสูตรพุทธะเล่มนั้นที่คีบไว้ระหว่างปลายนิ้ว ตั้งแต่ต้นจนจบมิได้พลิกเปิดเลยแม้แต่หน้าเดียว

หนานเฉียวแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ไม่ยอมให้สายตาประสานกับเขาแม้แต่น้อย เดินตรงไปยังข้างเตียง เลิกผ้าห่มแพรขึ้นแล้วมุดตัวเข้าไป จากนั้นก็หันหน้าเข้าด้านใน หลับตาลง

ภายในห้องนอนหลงเหลือเพียงเสียงสะเก็ดไฟจากเทียนแดงที่แตกปะทุขึ้นมาเบา ๆ นาน ๆ ครั้ง เงียบสงัดราวกับไร้สิ่งมีชีวิตทั้งยังชวนอึดอัดขัดข้อง