ตอนที่ 50 หงส์ตามหาคู่

วันรุ่งขึ้น ตะวันลอยสูงสามลำไผ่ นอกหน้าต่างสลักลายมีเสียงนกร้องเจื้อยแจ้วแว่วมา แสงอาทิตย์สีทองผ่องอำไพสาดส่องจนหน้าต่างกระดาษสว่างกระจ่างตา

สวีซู่รักษาสัจจะที่ให้ไว้เมื่อคืนจริงแท้ มิได้สวมชุดขุนนางชุดนั้น ทั้งยังมิได้สั่งให้คนเตรียมม้าไปสำนักตรวจการ

เขาเปลี่ยนเป็นชุดลำลองผ้าไหมหูโจวสีขาวจันทร์ตัวหลวมโพรก เกศาดำขลับรวบไว้หลวม ๆ ด้วยปิ่นปักผมหยกมันแพะเพียงเล่มเดียว สลัดกลิ่นอายดุดันเฉียบขาดในยามอยู่อูไถไปเสียสิ้น เผยให้เห็นความสง่างามเจ้าสำราญดั่งคุณชายตระกูลขุนนางขึ้นมาหลายส่วน

เดิมทีหนานเฉียวคิดจะลุกขึ้นมาล้างหน้าหวีผม ทว่าท่านผู้บังคับบัญชาข้างกายผู้นั้นกลับเกเรยิ่งนัก ยื่นมือออกมารวบตัวนางพร้อมผ้าห่มกลับไปอีกครา

ข้าวใหม่ปลามัน อีกทั้งยังได้รับความว่าง่ายของฮูหยิน สวีซู่หมาป่าผู้หิวโซที่ถือศีลกินเจมาถึงสองชาติตัวนี้ จะยังไปสนใจกฎเกณฑ์ระดับปราชญ์อะไรกันได้อีกเล่า

เรื่องเหลวไหลอย่างการร่วมประเวณีกลางวันแสก ๆ เช่นนี้ ยามกระทำกลับผึ่งผายองอาจยิ่งกว่าค่ำคืนเสียอีก