กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
การคุกเข่าลงของจางจืออวี่ในครานั้น นางร่ำไห้จนแทบขาดใจ ผ้าเช็ดหน้าเปียกชุ่มไปนานแล้ว
ทว่าหนานเฉียวยืนอยู่ตรงนั้น เต็มไปด้วยความสับสนและตื่นตระหนก
นางไม่รู้จริง ๆ ว่าหลายวันมานี้ภายนอกเกิดความเปลี่ยนแปลงพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินอันใดขึ้น
นางจำได้เพียงว่าวันนั้นหลังจากพี่สาวใหญ่แนบหูกระซิบวาจาเหลวไหลไร้สาระยิ่งคำนั้นในโถงรับรอง สวีซู่ที่อยู่หลังฉากกั้นก็สะบัดแขนเสื้อเดินจากไป
คืนนั้นเขากลับมาดึกดื่นยิ่ง พาเอาไอหนาวและกลิ่นสุรามาเต็มร่าง
ยามขึ้นเตียง เขาไม่พัวพันเข้ามาอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน เพียงนอนหันหลังให้นาง
คืนนั้น คนทั้งสองต่างคนต่างนอน ต่างคนต่างมีเรื่องในใจ
หนานเฉียวพลิกตัวไปมาไม่อาจหลับลง รู้สึกเพียงว่าเรื่องนั้นทำให้นางกระอักกระอ่วนใจถึงขีดสุด