ตอนที่ 36 นี่เจ้าเป็นฝ่ายยั่วข้าเองนะ ฮูหยิน

งานเลี้ยงรับรองญาตินี้ต่างคนต่างมีความคิดในใจ ทว่าก็นับได้ว่าเลิกราลงอย่างราบรื่นปลอดภัยภายใต้อานุภาพขององค์หญิงใหญ่

ครั้นผู้คนแต่ละฝ่ายปรากฏตัวเสร็จสิ้นและทยอยแยกย้ายจากไป องค์หญิงใหญ่ก็ทรงเหน็ดเหนื่อยอยู่บ้าง จึงโบกพระหัตถ์ส่งพวกเขากลับรัง

ภายในรถม้าขากลับ ไม่ได้เนิบนาบเชื่องช้าเฉกเช่นขามา ล้อรถบดหมุนดังครืน ๆ กลับยิ่งดูสงบเงียบและมั่นคงอยู่หลายส่วน

สวีซู่ดึงแขนเสื้อเล็กน้อย แล้วเอนกายพิงผนังรถม้าด้วยความเหนื่อยล้าอยู่บ้าง

เขาเอียงศีรษะ มองดูเจ้าสาวใหม่ข้างกายที่แม้จะพยายามประคองตัวอย่างยิ่ง ทว่าก้นบึ้งดวงตากลับเริ่มซ่อนเร้นความอ่อนเพลียไว้ไม่มิด จึงยื่นมือออกไปเหน็บปอยผมรุ่ยร่ายข้างขมับของนางไว้หลังใบหู

“เหนื่อยแล้วหรือ”

สวีซู่ขยับเข้าไปใกล้ น้ำเสียงเจือความทะนุถนอม “ญาติราชสกุลทางฝั่งท่านแม่นั้นยุ่งยากซับซ้อนที่สุด วันนี้ลำบากเจ้าต้องไปรับมือกับคนพวกนั้นแล้ว”

หนานเฉียวหันหน้ากลับมา มองดูใบหน้าหล่อเหลาที่เปี่ยมล้นไปด้วยความห่วงใยของเขา ความเหนื่อยล้าเพียงน้อยนิดในใจพลันมลายหายไปจนสิ้น