ตอนที่ 19 แม้แต่ชายเสื้อของนาง เขาก็ยังไม่ได้เห็น

หนานเฉียวเพิ่งก้าวเข้าสู่เรือนปีกตะวันตก ก็ได้ยินเสียงมโหรีเป่าซัวน่าอันรื่นเริงแว่วดังมาจากลานเรือนหน้า

นางเอื้อมมือปลดแพรคลุมไหล่สีขาวจันทร์ตรงลำคอออก ปลายนิ้วชะงักตรงกระดุมคอเสื้อไปอึดใจหนึ่ง ก่อนจะพาดไว้บนพนักเก้าอี้ตามอำเภอใจ

ชุ่ยจู๋หิ้วถังน้ำเย็นที่เพิ่งตักขึ้นมาจากบ่อน้ำ ก้าวฉับ ๆ เข้ามา วางอ่างทองแดงลงบนโครงไม้

“คุณหนูรีบล้างหน้าเถิดเจ้าค่ะ ข้างนอกแดดจัดนัก แผดเผาจนเนื้อหนังแสบร้อนไปหมด”

หนานเฉียวเลิกแขนเสื้อขึ้น เผยให้เห็นข้อมือขาวผุดผ่องดั่งหิมะคู่หนึ่ง แล้วยื่นมือลงไปในน้ำเย็นเฉียบ

ความเย็นแล่นผ่านปลายนิ้วขึ้นมา กระตุ้นให้นางตื่นตัวขึ้นมาหลายส่วน

นางบิดผ้าเช็ดหน้าเปียกหมาด ๆ ทาบลงบนใบหน้า เนิ่นนานครู่หนึ่งจึงค่อยเอาลง