บทที่ 396 การอำลาครั้งสุดท้าย (1)

บทที่ 396 การอำลาครั้งสุดท้าย (1)

"อ๊า——!!!"

ท้องฟ้าเพิ่งเริ่มสาง เวลาตีสี่ เสียงแตรปลุกยังไม่ดังขึ้น

เสียงกรีดร้องโหยหวนจนผิดเพี้ยนราวกับมีดคมกริบ กรีดผ่านความสงบครั้งสุดท้ายของค่ายหมายเลขสามก่อนรุ่งสางอย่างฉับพลัน

ความหวาดกลัวอย่างรุนแรงที่แฝงอยู่ในเสียงนั้น เพียงพอจะทำให้ทุกคนที่กำลังหลับสนิทสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันทีจนขนลุกไปทั้งตัว

"ตาย...มีคนตายแล้ว! ภูเขาด้านหลัง! มีคนตายที่ภูเขาด้านหลัง!"

จากนั้นร่างหนึ่งก็วิ่งโซซัดโซเซออกมาจากทางภูเขาด้านหลัง ทั้งล้มทั้งคลาน

เขาเป็นทหารฝ่ายส่งกำลังบำรุงที่ตื่นแต่เช้าเพื่อไปเก็บฟืนบนภูเขาด้านหลัง เขาวิ่งล้มลุกคลุกคลานลงมาจากเนินเขา ฟืนในมือกระจัดกระจายเต็มพื้นก็ยังไม่สนใจเก็บ