บทที่ 389 มาหาอย่างหวังดี แต่แฝงเจตนาร้าย

บทที่ 389 มาหาอย่างหวังดี แต่แฝงเจตนาร้าย

บางทีเธออาจคิดมากไปเอง

ไป๋เวยเพิ่งเสียเปรียบอย่างหนัก ตอนนี้อย่างมากก็เป็นเพียงงูที่ซ่อนตัวอยู่ ยังไม่มีแรงจะกัดใครชั่วคราว

อีกอย่าง ในหอพักยังมีหลิวหลานตี้กับเฉินเสี่ยวเฉ่าอยู่ พวกเธอจะคอยปกป้องหวังเสี่ยวหยาเอง

เมื่อคิดเช่นนี้ ซูถังก็วางใจลงได้บ้าง

...

ภายในห้องอาบน้ำ บรรยากาศกดดันจนแทบหายใจไม่ออก

หวังเสี่ยวหยาถูกไป๋เวยกดไว้กับมุมกำแพงอย่างแน่นหนา ผนังเย็นเฉียบกดทับจนกระดูกของเธอเจ็บระบม แต่ความหนาวเย็นทางร่างกายยังเทียบไม่ได้กับความหวาดกลัวในใจ

"ไป๋เวย...เธอต้องการอะไรกันแน่?" เสียงของหวังเสี่ยวหยาสั่นจนแทบฟังไม่เป็นคำ