กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 388 ผู้เชี่ยวชาญจากเมืองหลวงมาเยือน
"อย่ากลัวสิ เสี่ยวหยา" เสียงนอกประตูยังคงอ่อนโยน ถึงขั้นแฝงความน้อยใจเล็กน้อย "ฉันไม่ได้มีเจตนาร้ายจริง ๆ ฉันก็แค่...อยากขอโทษเธอ"
ขอโทษหรือ?
หวังเสี่ยวหยาชะงักไป
เธอสงสัยว่าตัวเองหูฝาดหรือเปล่า ไป๋เวยจะมาขอโทษเธออย่างนั้นหรือ?
"เรื่องในบ่อโคลน ฉันเป็นฝ่ายผิดเอง" เสียงของไป๋เวยฟังดูเต็มไปด้วยความสำนึกผิดอย่างจริงใจ "ฉันไม่ควรวู่วามขนาดนั้น ยิ่งไม่ควรเข้าใจความหวังดีของสหายซูอันผิดไป ตลอดสองวันนี้ฉันคิดทบทวนมามากแล้ว เป็นเพราะฉันใจแคบเกินไป อิจฉาที่สหายซูอันเก่งกว่าฉัน ถึงได้คอยหาเรื่องเธอทุกอย่าง ฉัน...ฉันรู้แล้วจริง ๆ ว่าตัวเองผิด"
หากเป็นตอนกลางวัน หวังเสี่ยวหยาคงไม่เชื่อคำพูดเหล่านี้แม้แต่คำเดียว