กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 390 จะบอกทางออกให้เธอ
ทางออกหรือ?
หวังเสี่ยวหยาเงยดวงตาที่แดงก่ำเพราะร้องไห้ขึ้นมา มองใบหน้าตรงหน้าซึ่งทั้งแปลกหน้าและน่ากลัวด้วยความงุนงง
เธอรู้สึกเหมือนตัวเองตกลงไปในบ่อโคลนที่ลึกจนมองไม่เห็นก้น ยิ่งดิ้นรนก็ยิ่งจมลึกลงไป รอบด้านเต็มไปด้วยความสิ้นหวังที่ทั้งเย็นเยียบและเหนียวหนืด เธอหมดหนทางแล้ว ยังจะมีทางออกอะไรอีก?
"สถานการณ์ของเธอตอนนี้อันตรายมาก" น้ำเสียงของไป๋เวยเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนและชักจูง ราวกับพี่สาวคนสนิทที่หวังดีต่อเธออย่างแท้จริง เธอยื่นมือออกไปเช็ดน้ำตาบนใบหน้าของหวังเสี่ยวหยาเบา ๆ "ตอนนี้เธอถูกตราหน้าว่าเป็น 'ผู้สมรู้ร่วมคิดกับผู้ต้องสงสัยว่าเป็นสายลับศัตรู' ไปแล้ว ต่อให้ครั้งนี้ออกไปได้ มลทินนี้ก็จะติดตัวเธอไปตลอดชีวิต"