กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 362 สองสาวนักกินน้ำตาแทบไหลเพราะความอยาก
หวังเสี่ยวหยาหุบปากฉับทันที ราวกับเป็ดที่ถูกบีบคอ เธอรีบยกมือปิดปากอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงดวงตากลมโตคู่หนึ่งที่ส่องประกายเจิดจ้าในความมืด จ้องมองซูถังด้วยความคาดหวัง
เฉินเสี่ยวเฉ่าที่นอนอยู่เตียงชั้นล่างก็ค่อย ๆ โผล่ศีรษะออกมาจากผ้าห่มครึ่งหนึ่ง ก่อนขยับเข้ามาใกล้อย่างเงียบ ๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็นปนประหม่า
ซูถังถอนหายใจอย่างจนปัญญาอยู่ในใจ