บทที่ 361 ของกินที่ครูฝึกฉินแอบเอามาให้

บทที่ 361 ของกินที่ครูฝึกฉินแอบเอามาให้

ซูถังกลั้นหายใจตลอดทาง ย่างเท้าเบาราวกับแมว เดินกลับมาตามเส้นทางที่คุ้นเคยอย่างไร้เสียง จนถึงหน้าประตูหอพักของตัวเอง

ทางเดินเงียบสงัด มีเพียงเสียงละเมอแว่วเบาเป็นครั้งคราวจากที่ไกล ๆ และเสียงกรนที่ดังสลับกันราวกับเสียงสูบลมจากเครื่องเป่าลม

ในอากาศมีกลิ่นสบู่ผสมกับกลิ่นยารักษากระดูกเข้มข้น กลายเป็นกลิ่นประหลาดเฉพาะตัวของหอพักในค่ายทหาร

เธอค่อย ๆ หมุนลูกบิดประตูที่เริ่มหลวมเล็กน้อย ผลักประตูเปิดเป็นช่องแคบพอให้คนหนึ่งคนเบี่ยงตัวผ่านเข้าไปได้ กำลังจะหลบเข้าไปด้านใน

แต่ในเวลานั้นเอง...

"เอี๊ยด..."

ประตูหอพักห้องหนึ่งที่อยู่เฉียงตรงข้ามจู่ ๆ ก็ถูกดึงเปิดออกจากด้านใน

เสียงนั้นบาดหูเป็นพิเศษท่ามกลางทางเดินที่เงียบสนิท

การเคลื่อนไหวของซูถังหยุดชะงักทันที ร่างทั้งร่างแข็งค้างราวกับรูปปั้นที่ถูกสะกดให้อยู่นิ่ง เธอแนบตัวอยู่ในเงามืดหลังประตู หัวใจแทบหยุดเต้นไปหนึ่งจังหวะ