บทที่ 363 ตรวจหอพักฉุกเฉินกลางดึก

บทที่ 363 ตรวจหอพักฉุกเฉินกลางดึก

หวังเสี่ยวหยาอยากกินจริง ๆ อยากเสียจนน้ำลายแทบไหลท่วมผ้าปูที่นอนอยู่แล้ว

แต่เธอก็ไม่กล้ารับจริง ๆ เช่นกัน

ตามความเข้าใจอันเรียบง่ายของเธอ ของล้ำค่าขนาดนี้ แม้แต่พี่ซูอันเองก็คงเสียดายจนไม่กล้ากิน แล้วจะแบ่งให้เธอได้อย่างไรกัน

"รับไปสิ" น้ำเสียงของซูถังไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ เธอยัดช็อกโกแลตชิ้นสี่เหลี่ยมสีเข้มที่มีขอบเรียบร้อยและส่งกลิ่นหอมแปลกใหม่ลงในฝ่ามืออุ่น ๆ ของหวังเสี่ยวหยาโดยตรง "แค่ชิ้นเล็ก ๆ ลองชิมดู ถ้าเธอไม่กิน ฉันจะเก็บทั้งหมดแล้วนะ ต่อไปแม้แต่โอกาสได้ดมกลิ่นก็ไม่มีแล้ว"

จากนั้นเธอหักอีกชิ้นที่มีขนาดเท่ากัน ยื่นให้เฉินเสี่ยวเฉ่าซึ่งยืนมองจนตะลึงอยู่ข้าง ๆ