กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 297 แข่งกันเอาใจหรือ? นายตักหมูพะโล้ ฉันก็ปอกไข่ให้
"ทุกคนแยกย้ายไปรับประทานอาหาร อาบน้ำทำความสะอาดร่างกายและพักผ่อน เวลาเก้านาฬิกาตรง ให้ครูฝึกทุกคน รวมถึงหัวหน้าหมู่และผู้บังคับบัญชาระดับสูงกว่าที่เข้าร่วมการซ้อมรบครั้งนี้ ไปประชุมพร้อมกันที่ห้องประชุมกองบัญชาการ เพื่อทบทวนการซ้อมรบทั้งหมดและพิจารณาความรับผิดชอบของแต่ละฝ่าย!"
เสียงของรองผู้อำนวยการเจิ้งหงอี้ดังผ่านลำโพงกระจายเสียงไปทั่วลานฝึก แฝงความน่าเกรงขามที่ไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง
ทันทีที่มีคำสั่ง "แยกย้าย" ทหารที่ก่อนหน้านี้ยังตึงเครียดกันอยู่ ก็ราวกับถูกดึงเส้นเอ็นเส้นสุดท้ายออกจากร่าง ต่างผ่อนคลายลงในพริบตา
บริเวณค่ายหมายเลขสามมีเสียงโห่ร้องยินดีดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นความยินดีที่แท้จริงยิ่งกว่าเดิม ทั้งเหนื่อยล้าและโล่งใจอย่างเต็มที่
"ไป ๆ ๆ! ไปกินข้าวกัน!"
"หิวจะตายอยู่แล้ว! ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้ฉันกินหมั่นโถวเย็น ๆ ไปแค่สองลูกเอง!"
"วันนี้หน่วยสูทกรรมต้องเพิ่มอาหารให้พวกเราแน่! ฉันจะกินให้ได้สามชามใหญ่เลย!"
จั๋วเยว่โอบคอสวี่เกากุยอย่างแรง ใบหน้าแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น