กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 296 ผู้ชายสองคนแข่งกันแสดง ทำเอาเธอไปไม่เป็น
ความเงียบสงัดราวกับไร้สิ่งมีชีวิตบนลานฝึกคงอยู่เพียงสามวินาทีเท่านั้น
วินาทีต่อมา ทหารค่ายหมายเลขสามกว่าสามสิบนายที่ยืนหยัดป้องกันฐานหลัก ต่างส่งเสียงโห่ร้องดังกึกก้องด้วยความยินดี รุนแรงกว่าตอนที่เพิ่งรู้ว่าชนะการแข่งขันนับร้อยเท่า!
"กลับมาแล้ว! พวกเขากลับมาแล้ว!"
"ซูอัน! เกาข่าย! ทุกคนกลับมาแล้ว!"
จั๋วเยว่ไม่อาจรักษาสีหน้าสงบนิ่งได้อีกต่อไป เขาเป็นคนแรกที่พุ่งออกไปราวกับเสือดาว ความสุขุมที่เคยมีในยามปกติหายไปจนหมด ขณะวิ่ง กล้ามเนื้อบนแขนของเขาปูดนูนเป็นมัด ๆ ท่าทางดุดันราวกับพร้อมจะพุ่งชนทุกสิ่งที่ขวางหน้าให้พังทลาย